Eskrima
Bij Eskrima ligt de nadruk op het gebruik van stokken en wapens om te snijden en te steken. Pas als men de toepassing van deze wapens onder de knie heeft leert men het ongewapend vechten.In het verleden werden er op de Filippijnen regelmatig gevechten georganiseerd door mensen van verschillende Eskrima stijlen. Er werd gevochten met zwaarden, stokken, messen, etc. Deze confrontaties stonden bekend als de doodgevechten waarin de vechters de eer van hun stijl verdedigden. Ze vochten dan ook zonder enige vorm van bescherming.
In het modern Eskrima moest men een manier vinden om met de trainingen en wedstrijden de beoefenaars zo goed mogelijk te beschermen en tegelijkertijd alles zo realistisch mogelijk te houden.
De meest bekende en wereldwijd geaccepteerde methode werd in de jaren 70 ontwikkeld door grootmeester Dionisio Cañete van de Doce Pares groep in Cebu. Hij is getuige geweest van de echte gevechten zonder bescherming en een van de vooraanstaande leiders van Doce Pares. Hij heeft een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling en promotie van het Eskrima op en buiten de Filippijnen.
Doce Pares Multi Style System
Het Doce Pares Eskima bestaat niet uit één bepaalde stijl. De opzet was, dat het een mengeling zou zijn van de verschillende stijlen. In samenspraak met de leiders van Doce Pares voegden de grootmeesters tegengestelde stijlen en vaardigheden samen tot één systeem, welke ze doorgaven aan de erfgenamen en beoefenaars van Doce Pares.De invloeden
- de korte afstand Corto, van Lorenzo en Teodoro Saaverdra
- de middenlange afstand Sumbrada, van Jesus Cui
- mes en stok (korte afstand) Espada Y Daga, van Yoling Cañete en Vincente Carin
- de korte afstand Hubat, van Ciriaco Cañete
- het ongewapend gevecht Pangamot, van Maximo Cañete
Advertentie
|